Recenzowana książka ukazała się dokładnie w setną rocznicę pierwszej na świecie operacji torakochirurgicznej, którą Jan Mikulicz-Radecki przeprowadził we Wrocławiu. W Przedmowie autorzy – profesorowie Larry R. Kaiser z Filadelfii i Sunil Singhal z Baltimore – przypominają narodziny chirurgii klatki piersiowej. Od tego czasu torakochirurgia stała się samodzielną specjalnością o dużych możliwościach leczenia operacyjnego. Dostępne w naszym kraju obszerne anglojęzyczne podręczniki, które ukazały się w kolejnych wydaniach, różnią się zasadniczo od omawianej książki. Essentials of Thoracic Surgery ma format B5 i małą objętość. Podręcznik jest napisany prostym językiem, przystępnym stylem, a wywody autorów są logiczne i przejrzyste. Liczne tabele i ryciny objaśniają treść, natomiast ramki ułatwiają zapamiętywanie. W książce zamieszczono ponadto algorytmy postępowania diagnostyczno-terapeutycznego. Szczegółowy skorowidz rozbudowanych haseł pozwala zainteresowanemu czytelnikowi na szybkie odnalezienie ich w tekście. W części ilustracyjnej autorzy szeroko czerpali z publikacji, będących kanonami torakochirurgii. Szczególną zaletą książki, co wyróżnia ją od innych tego typu publikacji, jest nowatorski podział na trzy zasadnicze części: Podstawy, Choroby płuc, Pozapłucne choroby klatki piersiowej. W pierwszej części autorzy przypominają skrótowo niezbędne podstawy teoretyczne z zakresu anatomii i patofizjologii narządów klatki piersiowej, procedury diagnostyczne, skutki urazów klatki piersiowej i zasady resekcji tkanki płucnej. Rozdział poświęcony anatomii zawiera wiele rycin wyjaśniających niezwykle istotne dla chirurga stosunki topograficzne narządów, ich unaczynienie, unerwienie i funkcję. Opisano mechanikę oddychania, rolę przepony, szkieletu kostnego i mięśni dodatkowych. Przejrzyste ryciny ułatwiają zrozumienie opisów zawartych w tekście, a w dalszej części stanowią uzasadnienie zalecanej techniki operacyjnej. W rozdziale o fizjologii płucnej, chociaż niezbyt obszernym, szczegółowo omówiono mechanizmy wentylacji, dyfuzji i perfuzji, a następnie zaburzenia gazometryczne. Dopiero na tej podstawie autorzy przedstawiają zagadnienia opieki okołooperacyjnej, w tabelach podają wartości parametrów istotnych w wypadku oceny ryzyka operacyjnego i na końcu określają wskazania i zasady prowadzenia wentylacji mechanicznej. Zagadnienia są więc stopniowo rozwijane w kolejnych rozdziałach, wynikają z treści rozdziałów poprzedzających. Kolejny, czwarty...


Pełna treść artykułu...