Już po raz 32. odbył się Międzynarodowy Kongres Europejskiego Stowarzyszenia Sztucznych Narządów (ESAO). Dla naukowców reprezentujących różne dziedziny wiedzy, a zajmujących się zagadnieniami z zakresu biotechnologii, bioinżynierii i nanotechnologii, jak zwykle stał się on okazją do wymiany doświadczeń oraz prezentacji swoich osiągnięć w tym zakresie. Tegoroczny kongres odbywał się od 5 do 8 października we włoskiej Bolonii. Miasto to już po raz czwarty gościło uczestników konferencji ESAO. Biorąc pod uwagę historię miasta, należy stwierdzić, że jest to miejsce szczególne i wyjątkowe. To tutaj ok. 1088 r. powstał najstarszy w Europie uniwersytet (Uniwersytet Boloński). W gmachach tej uczelni tworzyli swoje dzieła wybitni uczeni, tacy jak fizyk Alessandro Volta czy Luigi Galvani, lekarz, fizyk i fizjolog, którego eksperymenty elektrofizjologiczne stały się podstawą późniejszego diagnozowania chorób mięśnia sercowego i mózgu (ryc. 1.). Potęga wyobraźni to chyba najlepsze określenie, charakteryzujące atmosferę panującą w tym mieście. Towarzyszyła ona również uczestnikom sesji naukowych. Podczas tegorocznego kongresu mocno akcentowano zagadnienia związane z tzw. medycyną regeneracyjną, dotyczące wykorzystania terapii komórkowych, inżynierii tkankowej, bioreaktorów i nowoczesnych materiałów biodegradowalnych, mogących służyć zarówno jako rusztowanie do tworzenia bioprotez, jak i system wolnego i kierunkowego uwalniania leków. O tym, że powyższa tematyka wzbudza coraz większe zainteresowanie badaczy, mogą świadczyć chociażby tematy wykładów plenarnych: What new developments in biotechnology will replice organ replacement?, System biology and regenerative medicine: a dream to become all centenarians?, Nanotechnology in medical applications: dreams and promises, czy wreszcie Current concepts in biomaterial research: have dreams come true? Także wiele sesji naukowych poświęconych zostało tej tematyce: Cell therapy, Bioreactors, Polymers and Scafolds, Tissue engineering, Nanotechnology czy Promising concepts. W sesji poświęconej terapii komórkowej na szczególną uwagę zasługiwała praca Neuenschwandera i wsp. (Departament of Surgical Research, University Hospital, Zurych) [1], której autorzy badali zależności pomiędzy wiekiem dawcy (dorosłe komórki endotelialne, miofibroblasty izolowane z naczyń krwionośnych) a przydatnością jego komórek do terapii z zużyciem izolowanych komórek autologicznych. Badania morfologiczne oraz...


Pełna treść artykułu...