Abstract
3/2011
vol. 8
LISTY DO REDAKCJI
List do redakcji – komentarz do artykułu:
„Rola liderów oddziałów kardio- i torakochirurgii
w tworzeniu nowoczesnej klinicznej, naukowej
i organizacyjnej edukacji współpracowników
i rezydentów – wnioski z pracy
Akademii Amerykańskiego Towarzystwa
Kardio- i Torakochirurgów”
Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska 2011; 8 (3): 416–417
Online publish date: 2011/09/30
Jako reprezentanci najmłodszego środowiska kardiochirurgicznego pragniemy podziękować Panu Profesorowi Zembali za podniesienie kolejnego, jakże istotnego głosu w kwestii szkolenia młodych kadr, jak również podkreślenia niewątpliwej potrzeby kreowania liderów w naszej specjalności [1].
Od wielu lat kardio-torakochirurgię kojarzymy jako jedną z najtrudniejszych podstawowych specjalności lekarskich. Oparte na solidnym fundamencie naukowym, kardiochirurgia i torakochirurgia, pozostają specjalnościami wybitnie zabiegowymi. W obydwu krzywa uczenia nachylona jest pod niewielkim kątem, co w rezultacie otwiera drogę do perfekcji niewielu osobom zwykle po wielu latach szkolenia.
Wytyczne AATS trafiają na podatny grunt doskonałego systemu kształcenia w USA, gdzie od wielu lat liderzy stymulowali rozwój młodych kadr, opracowując coraz to bardziej złożone systemy szkoleń, zarówno w kwestii zadań klinicznych, jak i naukowych [2].
W dobie dzisiejszej medycyny absolwenci polskich uniwersytetów medycznych zainteresowani problematyką chorób serca stają przed decyzją rozpoczęcia odpowiedniej specjalizacji. Mają do wyboru nieliczne ośrodki kardiochirurgiczne, w których niejednokrotnie realizacja Europejskiej Dyrektywy Czasu Pracy (EWTD) jest nieosiągalna, a także ośrodki zajmujące się kardiologiczną terapią interwencyjną, które umożliwiają stateczny rozwój naukowy i osobisty oraz, co istotne dla młodych lekarzy, zapewniają wyższe wynagrodzenia [3, 4].
Biorąc pod uwagę ogólnoświatowy trend odpływu kandydatów z konkursów rezydenckich na oddziałach kardiotorakochirurgicznych, pragniemy wymienić kilka godnych dyskusji kwestii dotyczących zmieniających się warunków dla przyszłych rezydentów w naszej specjalności.
1. Programy mentorskie młodzieży akademickiej – opisywana w poprzednich numerach Kardiochirurgii i Torakochirurgii Polskiej rola kardiochirurgicznych studenckich stowarzyszeń naukowych jest nie do przecenienia [5]. Większość ośrodków akademickich rekrutuje swoich przyszłych współpracowników wśród aktywnych reprezentantów braci studenckiej. Aby móc kształtować postawę lidera, należy tworzyć indywidualne programy mentorskie, skupione nie tylko wokół sali operacyjnej, ale i umiejętności projektowania i przeprowadzania naukowego eksperymentu klinicznego, wnioskowania statystycznego, jak również procesu tworzenia publikacji naukowej.
2. Centralne projekty mentorskie wzorowane na AATS Summer Intern...
Pełna treść artykułu...
Od wielu lat kardio-torakochirurgię kojarzymy jako jedną z najtrudniejszych podstawowych specjalności lekarskich. Oparte na solidnym fundamencie naukowym, kardiochirurgia i torakochirurgia, pozostają specjalnościami wybitnie zabiegowymi. W obydwu krzywa uczenia nachylona jest pod niewielkim kątem, co w rezultacie otwiera drogę do perfekcji niewielu osobom zwykle po wielu latach szkolenia.
Wytyczne AATS trafiają na podatny grunt doskonałego systemu kształcenia w USA, gdzie od wielu lat liderzy stymulowali rozwój młodych kadr, opracowując coraz to bardziej złożone systemy szkoleń, zarówno w kwestii zadań klinicznych, jak i naukowych [2].
W dobie dzisiejszej medycyny absolwenci polskich uniwersytetów medycznych zainteresowani problematyką chorób serca stają przed decyzją rozpoczęcia odpowiedniej specjalizacji. Mają do wyboru nieliczne ośrodki kardiochirurgiczne, w których niejednokrotnie realizacja Europejskiej Dyrektywy Czasu Pracy (EWTD) jest nieosiągalna, a także ośrodki zajmujące się kardiologiczną terapią interwencyjną, które umożliwiają stateczny rozwój naukowy i osobisty oraz, co istotne dla młodych lekarzy, zapewniają wyższe wynagrodzenia [3, 4].
Biorąc pod uwagę ogólnoświatowy trend odpływu kandydatów z konkursów rezydenckich na oddziałach kardiotorakochirurgicznych, pragniemy wymienić kilka godnych dyskusji kwestii dotyczących zmieniających się warunków dla przyszłych rezydentów w naszej specjalności.
1. Programy mentorskie młodzieży akademickiej – opisywana w poprzednich numerach Kardiochirurgii i Torakochirurgii Polskiej rola kardiochirurgicznych studenckich stowarzyszeń naukowych jest nie do przecenienia [5]. Większość ośrodków akademickich rekrutuje swoich przyszłych współpracowników wśród aktywnych reprezentantów braci studenckiej. Aby móc kształtować postawę lidera, należy tworzyć indywidualne programy mentorskie, skupione nie tylko wokół sali operacyjnej, ale i umiejętności projektowania i przeprowadzania naukowego eksperymentu klinicznego, wnioskowania statystycznego, jak również procesu tworzenia publikacji naukowej.
2. Centralne projekty mentorskie wzorowane na AATS Summer Intern...
Pełna treść artykułu...
Coverage in
Indexed in
Integrated with
Editorial Policies
