Leczenie ran przewlekłych w POZ wymaga dziś odejścia od samego „opatrywania” na rzecz wczesnego rozpoznania etiologii, oceny perfuzji, kontroli zakażenia, świadomego doboru opatrunku i szybkiej eskalacji postępowania, gdy standardowa terapia nie przynosi mierzalnej poprawy. Niniejszy artykuł ma charakter przeglądowy i syntetyzuje aktualne zalecenia Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran, European Wound Management Association, World Union of Wound Healing Societies, International Working Group on the Diabetic Foot oraz Wound Healing Society, a także wybrane publikacje z lat 2023–2025 dotyczące ciężaru choroby, organizacji opieki, zakażenia rany, owrzodzeń żylnych, zespołu stopy cukrzycowej, odleżyn i owrzodzeń tętniczych. W praktyce POZ kluczowe pozostają: ustrukturyzowana ocena chorego i rany, leczenie przyczynowe równolegle z leczeniem miejscowym, racjonalna strategia przeciwdrobnoustrojowa zgodna z zasadami antimicrobial stewardship, stosowanie kompresjoterapii i odciążenia, jeśli są wskazane, oraz rozważanie terapii zaawansowanych wyłącznie jako uzupełnienia dobrze prowadzonej opieki podstawowej i przyczynowej.