Jednym z zadań pielęgniarki jest udzielanie pacjentowi wsparcia psychicznego w sytuacjach trudnych emocjonalnie, pojawiających się w przebiegu leczenia i rehabilitacji. Służą temu działania nakierowane na obniżenie napięcia emocjonalnego, wzmacnianie adaptacyjnych sposobów radzenia sobie ze stresem oraz wspieranie zasobów pacjenta pomocnych w leczeniu. Reakcje pacjenta pozostają w ścisłym związku ze sposobem, w jaki rozumie on chorobę, jak ją przeżywa i co o niej myśli. Celem artykułu jest ukazanie procesów myślenia pacjenta na temat choroby wyrażających się w jego zachowaniu i reakcjach emocjonalnych. W artykule proces myślenia scharakteryzowano, jako aktywność umysłowa przebiegająca dwoma torami: torem doświadczania choroby i torem autorefleksji nad doświadczeniem. Treścią procesów myślenia pacjenta są: relacje wiążące chorobę z elementami składającymi się na sens życia, wyobrażenia i przekonania oraz związany z nim stosunek emocjonalny wobec choroby (koncepcja choroby), a także pozytywne wartości pojawiające się w trakcie leczenia. W artykule omówiono także oznaki wskazujące na brak zrozumienia choroby oraz nieadaptacyjne formy myślenia towarzyszące leczeniu. Każdy z omawianych zagadnień uzupełniono informacjami dotyczącymi konkretnych działań pielęgniarki dostrzegającej w zachowaniu pacjenta przejawy jego myśli na temat choroby i leczenia oraz powiązane z nimi emocje.

Problemy Pielęgniarstwa 2014; 22 (2): 234–238