Zaburzenia gruczołu tarczowego dotykają szerokiego grona pacjentów zarówno w Polsce, jak i na całym świecie. W naszym kraju problem ten dotyczy ok. 22% społeczeństwa i występuje w każdej grupie wiekowej, niezależnie od płci, jednak 5−10 razy częściej w populacji kobiet. Zazwyczaj chorują osoby między 50. a 59. r.ż. oraz między 40. a 49. r.ż. Należy podkreślić, że postawiona w odpowiednim czasie adekwatna diagnoza i rozpoczęcie właściwej terapii umożliwiają zapobieganie groźnym powikłaniom oraz poprawiają jakość życia pacjentów. Osoby mające problemy z tarczycą borykają się nie tylko z zaburzeniami somatycznymi, ale często także psychosomatycznymi. Dlatego tak ważna jest prawidłowa diagnostyka już na etapie pierwszej wizyty u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. W niniejszej pracy na podstawie wybranych aspektów diagnostyki i leczenia chorób gruczołu tarczowego przedstawiono najczęstsze błędy w procesie diagnostyczno-terapeutycznym.