Wstęp. Nawyki żywieniowe w znaczącym stopniu wpływają na zdrowie, samopoczucie oraz występowanie i intensywność objawów chorób występujących wśród pacjentów rehabilitowanych w środowiskowych domach samopomocy. Czynniki te mają znaczenie nie tylko w kwestii obiektywnej oceny zdrowia pacjentów, ale też są istotne w subiektywnym postrzeganiu własnej kondycji zdrowotnej, a co za tym idzie — percepcji jakości życia. Wyższy poziom wiedzy dotyczącej odżywiania, modyfikacja nawyków żywieniowych, czy istnienie wspierających relacji społecznych mogą wpływać na proces rehabilitacji i lepszą jakość życia jej uczestników.

Cel. Celem pracy było ustalenie zależności między nawykami żywieniowymi a jakością życia pacjentów rehabilitowanych w środowiskowych domach samopomocy.

Materiał i metody. Badaniami objęto grupę stu osób biorących udział w terapii w środowiskowych domach samopomocy. W celu oceny wiedzy i nawyków żywieniowych posłużono się metodą sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem techniki ankiety. Dokonano także pomiarów antropometrycznych, na podstawie których wyliczono wskaźnik masy ciała (BMI). Oceny jakości życia dokonano za pomocą skaliWHOQOL-BREF.

Wyniki. Badanie zależności pomiędzy poprawnością nawyków żywieniowych a jakością życia respondentów wykazało, że im lepsze nawyki żywieniowe, tym wyższa jakość życia w dziedzinie psychologicznej osób badanych. Jakość życia w domenach somatycznej i socjalnej okazała się zależna od deklarowanego poziomu wiedzy. Z badań wynikło także, że jakość życia osób badanych w żadnej z dziedzin nie zależy od BMI jej uczestników.

Wnioski. Identyfikowanie i ocena wybranych aspektów życia osób badanych mających wpływ na ich zdrowie oraz szacowanie jakości życia w kontekście nawyków żywieniowych może służyć do planowania indywidualnego podejścia edukacyjnego do pacjenta oraz dostosowania optymalnej oferty rehabilitacyjnej.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (4): 508–514