Niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD) należy do najczęstszych przyczyn przewlekłego uszkodzenia wątroby, które związane jest z metabolicznymi czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość, cukrzyca typu 2, dyslipidemia i nadciśnienie tętnicze. Spektrum NAFLD obejmuje szeroki zakres rozpoznań, od prostego stłuszczenia do niealkoholowego stłuszczeniowego zapalenia wątroby, zaawansowanego zwłóknienia i marskości wątroby. Choroba ta wiąże się nie tylko ze zwiększoną śmiertelnością z powodu chorób wątroby, ale także ze zwiększoną śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych i chorób nowotworowych. U wielu pacjentów NAFLD można zdiagnozować na podstawie ultrasonografii jamy brzusznej po wykluczeniu wtórnych przyczyn stłuszczenia, takich jak nadużywanie alkoholu, leki lub uwarunkowania genetyczne. Biopsja wątroby pozostaje złotym standardem w diagnostyce NASH i ocenie nasilenia zwłóknienia wątroby, jednak badanie to wiąże się z ryzykiem powstania groźnych powikłań i z tego względu nie jest powszechnie wykonywane. W celu nieinwazyjnej oceny stopnia włóknienia wątroby proponuje się wykorzystanie różnych wskaźników, takich jak APRI, FIB-4, NFS i BARD. Leczenie NAFLD powinno obejmować redukcję masy ciała, regularną aktywność fizyczną i preparaty farmakologiczne, które mają na celu poprawę insulinooporności, obniżenie poziomu lipidów i zahamowanie postępu włóknienia. Skuteczne leczenie pacjentów z NAFLD wymaga zaangażowania wielodyscyplinarnego zespołu ekspertów.