Wstęp. Do stosowania niekonwencjonalnych metod terapii skłaniają nie tylko odczuwane dolegliwości, ale także potrzeba zachowania swojego zdrowia na jak najwyższym poziomie. Osoby o wysokim poczuciu odpowiedzialności za własne zdrowie mogą sięgać po terapie niekonwencjonalne, aby zaspokoić potrzebę aktywnego uczestnictwa we wszystkim, co dotyczy ich zdrowia.

Cel. Celem badania było określenie związku między stosowaniem niekonwencjonalnych metod terapii a zachowaniami zdrowotnymi osób dorosłych.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono wśród 97 mieszkańców miast i wsi. Wiek badanych wahał się w granicach 18–65 lat. Metodą zastosowaną w badaniu był sondaż diagnostyczny, a narzędziem badawczym kwestionariusz ankiety własnego autorstwa. Wykorzystano także Wielowymiarową Skalę Umiejscowienia Kontroli Zdrowia. Wyniki badań poddano analizie ilościowej i jakościowej. Obliczenia statystyczne przeprowadzono za pomocą programu Statistica 10,0.

Wyniki i wnioski. Ponad 50% respondentów stosowało niekonwencjonalne metody terapii, a większość uczestników cechowała się zachowaniami zdrowotnymi i wewnętrznym umiejscowieniem kontroli zdrowia. Nie stwierdzono jednak, by osoby te istotnie częściej stosowały niekonwencjonalne metody terapii. Istnieje potrzeba szeroko zakrojonych badań, aby zrozumieć zjawisko stosowania niekonwencjonalnych metod terapii i roli jaką odgrywa ono w zachowaniach zdrowotnych jednostek.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (2): 214–219