Pacjenci ze schorzeniami nerek potrzebują dobrze wykształconych, wysoko wykwalifikowanych, zmotywowanych pielęgniarek, bowiem zmienia się profil pacjenta nefrologicznego — coraz częściej jest nim osoba ze schorzeniami wielonarządowymi, współwystępującymi chorobami (sercowo-naczyniowymi, cukrzycą, zmianami nowotworowymi), czy osoba w podeszłym wieku. Współczesna opieka nefrologiczna wymaga od pielęgniarek specjalistycznej wiedzy i umiejętności, umożliwiających świadczenie optymalnej, wysokiej jakości opieki pielęgniarskiej. Przeglądając bazy w poszukiwaniu publikacji poświęconych zagadnieniom badania fizykalnego w praktyce pielęgniarskiej, zauważono wyraźny brak doniesień w piśmiennictwie na temat wykorzystania kompleksowego badania fizykalnego w pracy pielęgniarki nefrologicznej. Poszerzenie uprawnień pielęgniarek stanowi integralną część rozwoju profesji, odzwierciedlającego zarówno potrzeby systemu ochrony zdrowia wielu krajów, jak i oczekiwań społecznych. W związku z tym istnieje konieczność zwiększenia zakresu umiejętności klinicznych, a jedną z nich, która powinna być uniwersalna dla wszystkich pielęgniarek nefrologicznych, jest umiejętność dokonywania badania fizykalnego pacjenta. Podyktowane jest to tym, że wiele schorzeń nerek, jak chociażby niewydolność nerek, wpływa na cały organizm, dlatego badanie fizykalne należy traktować jako podstawowy element pielęgniarstwa nefrologicznego.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (4): 533–536