Wstęp. Celem pracy była ocena sprawności funkcjonalnej osób starszych hospitalizowanych na Oddziale Geriatrii Szpitala MSW w Białymstoku i określenie spektrum problemów pielęgnacyjnych.

Materiał i metody. Badania kwestionariuszowe przeprowadzono w grupie 100 osób w wieku 60 lat i starszych kolejno przyjmowanych na Oddział Geriatrii Szpitala MSW w Białymstoku. Narzędziem badawczym były standaryzowane kwestionariusze
oceny osób starszych. Sprawność samoobsługową oceniano na podstawie Indeksu Barthel, zdolność do wykonywania złożonych czynności życia codziennego, opierając się na pytaniach skali I-ADL, ryzyko rozwoju odleżyn (skala Norton), stan emocjonalny (Geriatryczna Skala Oceny Depresji) według Yesavage’a, stan funkcji poznawczych (test AMTS, Abbreviated Mental Test Score), ryzyko upadków (test Tinetti). Uzupełnieniem był kwestionariusz ankietowy własnej konstrukcji indagujący o dane społeczno-demograficzne i samoocenę stanu zdrowia. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą
pakietu statystycznego STATISTICA v. 13.0. Za różnicę znamienną statystycznie przyjęto wartość p < 0,05.

Wyniki. Badane osoby starsze prezentowały zaawansowany wiek, zły stan zdrowia i złożony charakter niesprawności. Trzy czwarte badanych osób starszych było poważnie zależnych od pomocy osób drugich w zakresie wykonywania złożonych czynności życia codziennego. U ponad połowy (60%) badanych osób starszych stwierdzono nieprawidłowy wynik w zakresie stanu emocji, zaś u 42% w ocenie funkcji poznawczych. Co druga badana osoba była zagrożona dużym ryzykiem upadku i rozwojem odleżyn.
Wnioski. Zaawansowany wiek, pogarszający się stan zdrowia, złożona niesprawność zwiększają zapotrzebowanie na opiekę. Ocena stanu funkcjonalnego osób w starszym wieku dokonywana za pomocą standaryzowanych kwestionariuszy jest istotnym wyznacznikiem zakresu opieki pielęgniarskiej.