Streszczenie
4/2012
vol. 7
Artykuł oryginalny
Ocena stężeń insuliny, insulinopodobnego czynnika wzrostu I, śródbłonkowego czynnika wzrostu naczyń i gastryny u chorych z polipami i rakiem jelita grubego
Prz Gastroenterol 2012; 7 (4): 216–222
Data publikacji online: 2012/09/23
Wstęp: Kancerogeneza jelita grubego jest procesem wieloetapowym, w który zaangażowane są liczne czynniki wzrostu.
Cel: Ocena stężenia wybranych czynników wzrostowych w surowicy pacjentów z polipami gruczolakowatymi i rakiem jelita grubego (RJG).
Materiał i metody: U 23 chorych na RJG, 36 pacjentów z gruczolakami jelita grubego (GJG) i 16 zdrowych osób oznaczono stężenia insuliny, insulinopodobnego czynnika wzrostu I (insulin-like growth factor I – IGF-I), śródbłonkowego czynnika wzrostu naczyń (vascular endothelial growth factor – VEGF) i gastryny.
Wyniki: Stężenie VEGF u chorych na RJG było większe w porównaniu z wartościami obserwowanymi u zdrowych osób (624,81 ±113,99 pg/ml vs 331,43 ±52,87 pg/ml; p < 0,05) i pacjentów z GJG (426,18 ±59,71 pg/ml). Duże stężenia VEGF stwierdzono w szczególności u chorych na RJG w stopniu C i D według klasyfikacji Dukesa (788,82 ±178,85 pg/ml vs 453 ±74,83 pg/ml dla stopnia A i B według Dukesa; p < 0,05) i nie różniły się one w zależności od stopnia zróżnicowania czy lokalizacji guza. Średnie stężenie gastryny było istotnie statystycznie większe u chorych na RJG w porównaniu z pacjentami z GJG i osobami zdrowymi (odpowiednio: 98,25 ±15,91 µU/ml vs 64,72 ±6.14 µU/ml i 67,86 ±8,13 µU/ml; p < 0,05). Znamiennie statystycznie większe stężenia gastryny występowały u chorych z dystalną lokalizacją guza w porównaniu z proksymalną (115,46 ±23,26 µU/ml vs 68,13 ±23,26 µU/ml; p < 0,05) oraz w guzach w stopniu zaawansowania A i B według Dukesa. Nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic w stężeniach insuliny i IGF-I między badanymi grupami.
Wnioski: Istnieje korelacja pomiędzy stężeniem VEGF w surowicy a stopniem zaawansowania RJG. Rola gastryny w kancerogenezie dotyczy w szczególności dystalnej części jelita grubego. Oznaczenie stężenia gastryny może mieć znaczenie prognostyczne na etapie zaawansowanej kancerogenezy.
Cel: Ocena stężenia wybranych czynników wzrostowych w surowicy pacjentów z polipami gruczolakowatymi i rakiem jelita grubego (RJG).
Materiał i metody: U 23 chorych na RJG, 36 pacjentów z gruczolakami jelita grubego (GJG) i 16 zdrowych osób oznaczono stężenia insuliny, insulinopodobnego czynnika wzrostu I (insulin-like growth factor I – IGF-I), śródbłonkowego czynnika wzrostu naczyń (vascular endothelial growth factor – VEGF) i gastryny.
Wyniki: Stężenie VEGF u chorych na RJG było większe w porównaniu z wartościami obserwowanymi u zdrowych osób (624,81 ±113,99 pg/ml vs 331,43 ±52,87 pg/ml; p < 0,05) i pacjentów z GJG (426,18 ±59,71 pg/ml). Duże stężenia VEGF stwierdzono w szczególności u chorych na RJG w stopniu C i D według klasyfikacji Dukesa (788,82 ±178,85 pg/ml vs 453 ±74,83 pg/ml dla stopnia A i B według Dukesa; p < 0,05) i nie różniły się one w zależności od stopnia zróżnicowania czy lokalizacji guza. Średnie stężenie gastryny było istotnie statystycznie większe u chorych na RJG w porównaniu z pacjentami z GJG i osobami zdrowymi (odpowiednio: 98,25 ±15,91 µU/ml vs 64,72 ±6.14 µU/ml i 67,86 ±8,13 µU/ml; p < 0,05). Znamiennie statystycznie większe stężenia gastryny występowały u chorych z dystalną lokalizacją guza w porównaniu z proksymalną (115,46 ±23,26 µU/ml vs 68,13 ±23,26 µU/ml; p < 0,05) oraz w guzach w stopniu zaawansowania A i B według Dukesa. Nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic w stężeniach insuliny i IGF-I między badanymi grupami.
Wnioski: Istnieje korelacja pomiędzy stężeniem VEGF w surowicy a stopniem zaawansowania RJG. Rola gastryny w kancerogenezie dotyczy w szczególności dystalnej części jelita grubego. Oznaczenie stężenia gastryny może mieć znaczenie prognostyczne na etapie zaawansowanej kancerogenezy.
Słowa kluczowe
rak jelita grubego, insulina, insulinopodobny czynnik wzrostu I, gastryna, śródbłonkowy czynnik wzrostu naczyń
Dostępne w
Indeksowane w
Zintergrowane z
