Wstęp. Zakażeniom HBV i HCV poświęca się zbyt mało uwagi, mimo że dotyczą one 500–600 mln osób na świecie. W Polsce corocznie
rejestruje się około 1500 zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby typu B, a z przeprowadzonych w 2009 roku badań epidemiologicznych
w grupie 26 tys. osób wynika, że blisko 2% Polaków jest zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C. Pracownicy ochrony zdrowia
często narażeni są na kontakt z krwią i innym materiałem potencjalnie zakaźnym, co ma miejsce szczególnie podczas nieprzestrzegania
obowiązujących zasad higieny i bezpieczeństwa pracy.

Cel. Celem badań było określenie poziomu wiedzy studentów pielęgniarstwa na temat profilaktyki i postępowania poekspozycyjnego na
HBV, HCV lub inny materiał potencjalnie zakaźny.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono wśród studentów III roku pielęgniarstwa Akademii Techniczno-Humanistycznej oraz Śląskiego
Uniwersytetu Medycznego. W pracy wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, a jako narzędzie badawcze posłużył kwestionariusz
ankiety własnego autorstwa oraz test wiedzy.

Wyniki. Większość respondentów zna drogi przenoszenia zakażenia HBV i HCV oraz potrafi wymienić zasady postępowania poekspozycyjnego.
Niewielka część badanych wykonywała inwazyjne procedury medyczne bez użycia środków ochrony osobistej. Wśród ankietowanych
znalazły się również osoby, które narażone były na ekspozycję prawdopodobną, a wdrożone postępowanie nie było zgodne
z zasadami postępowania poekspozycyjnego.

Wnioski. Analiza zebranych danych pozwoliła wysunąć wniosek, że wiedza studentów pielęgniarstwa na temat profilaktyki i postępowania
poekspozycyjnego jest niepełna i wymaga uzupełnienia. Ponadto należy zwrócić szczególną uwagę na kształcenie z zakresu zasad BHP,
co przyczyni się do zwiększenia świadomości, a w konsekwencji zmniejszenia ekspozycji wśród studentów, a w przyszłości pracowników
służby zdrowia.
Problemy Pielęgniarstwa 2012; 20 (4): 466–472