Wstęp

Niepełnosprawność dziecka to jeden z poważniejszych stresorów stawiających rodzinę w sytuacji kryzysowej. Wsparcie społeczne jest niezbędnym elementem pomocy.

Cel pracy

Ocena wsparcia społecznego i podejmowanych strategii radzenia sobie ze stresem w grupie rodziców dzieci chorych przewlekle.

Materiał i metody

Badania prowadzono wśród 149 rodziców dzieci z chorobą przewlekłą. Matki stanowiły 79% badanych, ojcowie – 21%. Średni wiek badanych wynosił 38,41 roku. U 64% dzieci chorobę przewlekłą stanowiła cukrzyca. Wykorzystano Kwestionariusz radzenia sobie w sytuacjach trudnych (CISS) i Berlińską skalę wsparcia społecznego (BSSS).

Wyniki

Dominującym stylem radzenia sobie ze stresem jest styl zadaniowy. Wykazano zależność pomiędzy stylami radzenia sobie ze stresem i wybranymi kategoriami wsparcia społecznego. Dodatkowo stwierdzono różnicę pomiędzy poszczególnymi kategoriami wsparcia społecznego a nasileniem stylu dominującego.

Wnioski

U rodziców dominującym stylem radzenia sobie ze stresem spowodowanym przewlekłą chorobą dziecka jest styl zadaniowy, czyli skoncentrowany na problemie, o czym świadczy ich duża aktywność i zdyscyplinowanie predysponujące ich do dobrej współpracy z pracownikami ochrony zdrowia. Większe wsparcie społeczne towarzyszy zadaniowemu stylowi radzenia sobie ze stresem, co pozwala wnioskować, że wielkość otrzymywanego wsparcia sprzyja konstruktywnemu radzeniu sobie z chorobą dziecka. Rozpoznanie stylu radzenia sobie ze stresem u rodziców dzieci chorujących przewlekle ułatwia zespołowi terapeutycznemu podjęcie działań wspierających w celu poprawy procesu adaptacji rodziców do sytuacji choroby przewlekłej.