Wstęp. Wcześniakiem określa się dziecko urodzone przedwcześnie — między 22. a 37. tygodniem ciąży, które cechuje się niedojrzałością układu nerwowego i oddechowego. Na całym świecie porody przedwczesne są najczęstszą przyczyną okołoporodowej zachorowalności i umieralności noworodków. Najczęściej występującymi powikłaniami wcześniactwa jest zespół zaburzeń oddychania, leukomalacja okołokomorowa, dysplazja oskrzelowo-płucna, martwicze zapalenie jelit, retinopatia wcześniacza i niedotlenienie. Skrajnie niedojrzałe wcześniaki wymagają kompleksowej opieki medycznej i pielęgniarskiej, aby mogły prawidłowo się rozwijać.

Cel. Celem pracy było przedstawienie problematyki związanej z opieką nad dzieckiem urodzonym przedwcześnie na podstawie analizy wybranego przypadku.

Materiał i metody. Analiza dokumentacji medycznej noworodka urodzonego przedwcześnie, pacjenta Oddziału Patologii Noworodka Szpitala Wojewódzkiego w Bielsku-Białej.

Wyniki i wnioski. Wielokrotnie ciężki stan kliniczny dzieci urodzonych przedwcześnie wiąże się nie tylko z typowymi powikłaniami wcześniactwa, ale również towarzyszącymi im wadami rozwojowymi. W opisywanym przypadku szczególnie istotną klinicznie okazała się być wrodzona wada płuc, która inicjowała szereg zaawansowanych problemów. W związku z tym konieczna była jeszcze bardziej wzmożona opieka nad dzieckiem. Jednakże opisywany przypadek wskazuje na to, iż kompleksowa terapia medyczna, pielęgniarska oraz rehabilitacja zwiększają szanse na przeżycie, prawidłowy rozwój i powrót do zdrowia wcześniaków, nawet tych urodzonych w ciężkim stanie klinicznym.