Wstęp

W Polsce od kilku lat obserwuje się stopniowy wzrost zainteresowania podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w ramach kształcenia podyplomowego w grupie pielęgniarek oraz innych pracowników ochrony zdrowia. Z tego powodu należy dążyć do rozwoju infrastruktury edukacyjnej oraz wpływać na motywację profesjonalistów z sektora ochrony zdrowia, aby nie zmarnować ich potencjału.

Cel pracy

Ocena wpływu poczucia koherencji na motywację małopolskich pielęgniarek do podejmowania kształcenia podyplomowego.

Materiał i metody

Badanie zostało przeprowadzone w okresie od stycznia do marca 2018 r., w dwóch ośrodkach szkolenia podyplomowego w Krakowie. Uczestniczyło w nim 211 pielęgniarek i 5 pielęgniarzy będących w trakcie szkolenia specjalizacyjnego. Do oceny ogólnego wskaźnika koherencji wykorzystano Kwestionariusz Orientacji Życiowej (SOC-29). Dodatkowo podczas badania zastosowano autorskie narzędzie badawcze, którego treść była zorientowana na czynniki motywujące do podjęcia kształcenia podyplomowego oraz trudności z nim związanych.

Wyniki

Średni wynik osiągnięty na skali poczucia koherencji wynosił 130,36 pkt i mieścił się w środkowej strefie wyników przeciętnych. Najczęściej wskazywanymi motywacjami do podjęcia kształcenia podyplomowego były: „chęć podniesienia poziomu wiedzy i umiejętności” oraz „uzyskanie wyższego wynagrodzenia”. Główną trudnością związaną z procesem dokształcania się była „dezorganizacja życia rodzinnego” oraz „brak wystarczającej ilości czasu”. Analiza statystyczna wykazała istotną zależność pomiędzy poczuciem sensowności a motywacją, którą stanowiło podniesienie swoich kompetencji.

Wnioski

Zasoby osobiste, jakimi dysponują osoby wykonujące zawód pielęgniarki, mogą determinować rozwój zawodowy. Poczucie zaradności, sensowności i zrozumiałości może przyczynić się do samodoskonalenia w obszarze wykonywanej profesji.