Wstęp. Bardzo często osoby w podeszłym wieku doświadczają uczucia osamotnienia. Czynnikiem wpływającymi na poczucie osamotnienia są uwarunkowania społeczne i kulturowe. Także stan zdrowia, zarówno fizyczny, jak i psychiczny jednostki, ma wpływ na poczucie osamotnienia osób starszych. Często osoby, które są hospitalizowane czują się odizolowane, zmarginalizowane, osamotnione.

Cel. Celem badań była ocena poczucia osamotnienia osób starszych leczonych w szpitalu.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego, techniką ankietowania. Narzędziami badawczymi były autorski kwestionariusz ankiety oraz skala do pomiaru poczucia samotności De Jong Gierveld i Kamphuis. Analizę danych wykonano za pomocą podstawowych statystyk opisowych oraz testu U MannaWhitneya, testu Kołmogorowa- Smirnowa i współczynnika korelacji rang Spearmana przy użyciu programu SPSS 17.0.0. Badania przeprowadzono w szpitalach krakowskich na oddziałach internistycznych wśród 115 chorych.

Wyniki. Niemal połowa badanych doświadczała ogólnej pustki, braku naprawdę bliskiego przyjaciela, ludzi wokół oraz towarzystwa innych ludzi, a także czuła się odrzucona. Na wsparcie rodziny, wnuków i dzieci osoby badane mogły liczyć w niewielkim stopniu. Główne czynniki mające wpływ na poczucie osamotnienia według ankietowanych, to: osobowość danej osoby i zły stan zdrowia, nie posiadanie hobby. Główne sposoby walki z samotnością, to aktywność kulturalna i dobre zagospodarowanie czasu.

Wnioski. Poczucie samotności stwierdzono u niemal połowy badanych chorych w szpitalu, przy czym częściej dotyczyło ono kobiet. Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (2): 233–238