Wstęp. Problem zwalczania bólu u dzieci w okresie pooperacyjnym jest nadal kwestią otwartą. Powszechnie stosowane metody jego
leczenia są źródłem wciąż nowych poszukiwań zarówno w standardowym stosowaniu opioidów, jak również w uznanych już sposobach
znieczulenia zewnątrzoponowego.

Cel pracy. Celem pracy było porównanie skuteczności analgezji dożylnej morfiną oraz analgezji zewnątrzoponowej bupiwakainą i bupiwakainą
z morfiną w pierwszej dobie po operacjach torakochirurgicznych u dzieci.

Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 89 dzieci (podzielonych na 2 grupy) w wieku od 7 do 18 lat. W grupie I (n = 30) operowani
otrzymywali ciągły dożylny wlew morfiny. W grupie II (n = 59) ból leczono za pomocą cewnika zewnątrzoponowego w odcinku piersiowym.
W grupie analgezji zewnątrzoponowej wyodrębniono podgrupę II A (n = 30) - podawano 0,25-procentową bupiwakainę co
4 godziny i II B (n = 29) - podawano 0,25-procentową bupiwakainę z morfiną 2,5 mg/20ml co 6 godzin. Natężenie bólu oceniano pięciokrotnie
w skali Numerical Rating Scale i werbalnej.

Wyniki i wnioski. W badaniach wykazano, że dodanie morfiny do roztworu bupiwakainy zwiększa skuteczność i czas trwania analgezji
zewnątrzoponowej oraz zapewnia lepszy poziom analgezji od morfiny podawanej metodą ciągłego wlewu dożylnego. Uwzględnienie
zalet analgezji zewnątrzoponowej pozwala coraz szerzej stosować ją w torakoanestezji dziecięcej.