Wstęp. Wstrząs w medycynie zaliczany jest do stanów nagłych, zagrażających życiu i występuje podczas niewystarczającego zapotrzebowania komórki na tlen. W takiej sytuacji nie można dopuścić do kwasicy, koagulopatii i hipotermii, aby zwiększyć szansę przeżycia pacjenta. Do wstrząsu hipowolemicznego dochodzi najczęściej podczas urazu, gdy następuje znaczna utrata krwi krążącej z organizmu.
Cel pracy. Celem niniejszej pracy było przedstawienie opieki nad pacjentem we wstrząsie hipowolemicznym w ujęciu Międzynarodowej Klasyfikacji Praktyki Pielęgniarskiej ICNP® (wersja online dostępna na stronie Międzynarodowej Rady Pielęgniarek).
Materiał i metody. W pracy zastosowano metodę studium indywidualnego przypadku z zastosowaniem techniki wywiadu, obserwacji, analizy dokumentacji zdrowotnej pacjenta oraz pomiarów.
Wyniki i wnioski. U pacjenta rozpoznano trzynaście kluczowych diagnoz pielęgniarskich, w tym problemy aktualnie występujące u chorego, do których zalicza się: ostry ból, hipowolemię, zaburzoną funkcję układu moczowego, hiperglikemię, zmienione ciśnienie krwi, zaburzone samodzielne karmienie, niepokój przed śmiercią. Ze względu na ciężki stan pacjenta wystąpiło duże prawdopodobieństwo problemów potencjalnych.