Wstęp. Starzenie się społeczeństwa jest bardzo dużym wyzwaniem dla pracowników ochrony,
a zwłaszcza dla pielęgniarek, których zadaniem jest rozpoznawanie oraz pomoc w rozwiązywaniu
problemów podopiecznych z zakresu sfery psychicznej, biologicznej, a także społecznej. Formą opieki
nad seniorami, pośredniej między pomocą domową a instytucjonalną, są Domy Dziennego Pobytu.

Cel pracy. Analiza czynników determinujących jakość życia seniorów przebywających w Domu Dziennego
Pobytu oraz wykazanie znaczącej roli pielęgniarki.

Materiał i metody. Badaniem objęto 25-osobową grupę powyżej 65. roku życia, która systematycznie
uczęszczała do jednego z Domów Dziennego Pobytu. Podczas bezpośredniego kontaktu z respondentami
przeprowadzono wywiad w celu uzyskania podstawowych danych. Oceniono jakość życia
(kwestionariusz EuroQol5D), stan odżywienia (kwestionariusz MNA), zanalizowano samopoczucie
respondentów (GDS), funkcjonowanie podstawowych procesów psychicznych (MMSE), aktywność
ruchową (kwestionariusze SDPAR oraz Stanford) oraz sprawność funkcjonalną (skale ADL i IADL).

Wyniki i wnioski. Wydaje się, że występowanie przewlekłych schorzeń kardiologicznych, nasilenie
objawów mogących sugerować depresję oraz stan odżywienia determinują jakość życia osób starszych,
które przebywają w Domu Dziennego Pobytu. Pielęgniarka pracująca w zakładzie opiekuńczym
powinna zwrócić szczególną uwagę na stan odżywienia oraz samopoczucie osób w podeszłym wieku.
Bardzo ważnym zadaniem pielęgniarek jest poprawa jakości życia seniorów przez poprawę ich
stanu odżywienia, a zarazem samopoczucia.