Otyłość jest współcześnie jednym z najistotniejszych, a zarazem najbardziej lekceważonych problemów zdrowotnych w skali świata. Do określenia stopnia jej zaawansowania stosuje się powszechnie wskaźnik masy ciała (body mass index – BMI). W tradycyjnej klasyfikacji stanu odżywienia istnieją trzy stopnie otyłości: otyłość I°, otyłość II° oraz otyłość III°. Coraz większa liczba osób chorujących na otyłość olbrzymią oraz skrajnie olbrzymią spowodowała, że tradycyjna trójstopniowa klasyfikacja otyłości według wskaźnika BMI w praktyce chirurgii bariatrycznej okazała się niewystarczająco precyzyjna. W tej sytuacji opracowano poszerzoną, bardziej szczegółową klasyfikację otyłości, opartą na wiedzy, że wraz ze wzrostem wskaźnika BMI zwiększa się ryzyko wystąpienia powikłań otyłości. Proponowana, rozbudowana skala oceny otyłości olbrzymiej według wskaźnika BMI daje możliwość bardziej precyzyjnej oceny stopnia zaawansowania choroby, a tym samym ryzyka rozwoju jej powikłań oraz ryzyka wystąpienia powikłań po operacjach bariatrycznych. Jej wdrożenie do praktyki klinicznej w opinii autorów umożliwiłoby bardziej precyzyjne opisywanie chorych kierowanych do leczenia zabiegowego z powodu otyłości.