Pacjentom zagrożonym nagłym zgonem sercowym coraz częściej implantuje się kardiowertery-defibrylatory. Są to urządzenia programowane, wpływające na rytm serca. Najważniejszym rodzajem terapii tych urządzeń jest terapia wysokoenergetyczna. Pacjenci po implantacji kardiowertera-defibrylatora wymagają objęcia specjalistyczną opieką, okresowej kontroli urządzenia, jak również wsparcia i przygotowania do samoopieki. Celem pracy było przedstawienie wybranych aspektów dotyczących funkcjonowania w codziennym życiu, z którymi powinien być zapoznany pacjent po implantacji kardiowertera-defibrylatora. Wśród nich wyodrębniono: obserwację miejsca implantacji, aktywność fizyczną i sport, napady arytmii i interwencje kardiowertera-defibrylatora, oddziaływanie urządzeń elektrycznych i magnetycznych na pracę implantowanego urządzenia, podróżowanie i prowadzenie pojazdów oraz kontrolę w poradni specjalistycznej.