Wstęp. Wsparcie społeczne udzielane pacjentom z chorobą nowotworową przez pielęgniarki oraz ich kompetencje odgrywają ważną rolę w procesie diagnozowania, leczenia i zdrowienia.

Cel. Celem pracy była ocena przygotowania pielęgniarek do udzielania wsparcia społecznego pacjentom z chorobą nowotworową i oczekiwań w zakresie poszerzania swoich kompetencji w tym obszarze.

Materiał i metody. W badaniu wykorzystano Berlińską Skalę Wsparcia Społecznego (BSSS) oraz Kwestionariusz ankiety do samooceny kompetencji pielęgniarek w zakresie udzielania wsparcia pacjentom z chorobą nowotworową. W badaniu uczestniczyły 192 pielęgniarki pracujące w oddziałach onkologicznych. Do analizy statystycznej posłużono się testem c2 oraz testami Fishera, Kruskala-Wallisa i Manna-Whitneya.

Wyniki. Z subiektywnej oceny 68% respondentek wynika, że czują się kompetentne do udzielania wsparcia tej grupie pacjentów, mimo że mają świadomość deficytów wiedzy w tym obszarze. Świadczenie opieki pielęgniarskiej nad pacjentami z chorobą nowotworową stanowiło znaczne obciążenie psychoemocjonalne dla 95% pielęgniarek. Wiek i staż pracy są czynnikami determinującymi zakres udzielanego wsparcia (wsparcie informacyjne p = 0,024; wsparcie buforująco-ochronne p = 0,045). Pielęgniarki deklarują potrzebę dokształcania się w badanym obszarze.

Wnioski. Podstawę kompetentnego udzielenia wsparcia powinno stanowić dobre przygotowanie teoretyczne i praktyczne zespołu pielęgniarskiego, pozwalające na świadome i profesjonale udzielanie wsparcia.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (4): 433–438