Psychological and sexual problems of perimenopausal women

Wstęp
Dziś jedna trzecia życia kobiety to czas, kiedy ustaje miesiączkowanie i zdolności reprodukcyjne. Wygaśnięcie zdolności poczęcia potomstwa nie oznacza jednak zaniku potrzeb seksualnych, chociaż szeroko społecznie przyjęte jest traktowanie starszych osób jako istot aseksualnych. Często taka ignorancja potrzeb ludzi wchodzących lub będących w tzw. jesieni życia wynika z niewiedzy i braku akceptacji aktywności seksualnej widzianej jako istotny element składający się na jakość życia. Dotyczy to szczególnie kobiet, których seksualność do niedawna była postrzegana jedynie w ścisłym związku z prokreacją, a czas przekwitania wiązano raczej z wizerunkiem matrony, niekojarzącej się z poszukiwaniem spełnienia w satysfakcjonującym życiu seksualnym.
Zmiany w reaktywności seksualnej towarzyszące klimakterium
Objawy związane z niedoborem estrogenów pojawiają się u ok. 40% kobiet w okresie przedmenopauzalnym i u ok. 85% po menopauzie. Tkanki układu moczowo-płciowego oraz gruczołu piersiowego kobiety należą do tych, których właściwe funkcjonowanie szczególnie zależy od estrogenów. Hipoestrogenizm jest bodźcem do zmian zanikowych w skórze oraz błonach śluzowych zewnętrznych narządów płciowych i pochwy. Wargi sromowe ulegają zmniejszeniu, podobnie łechtaczka, której wrażliwość na bodźce również zostaje osłabiona i opóźniona [1]. Podskórna tkanka tłuszczowa wzgórka łonowego stopniowo zanika, redukcji ulega owłosienie łonowe, gruczoł Bartholina ulega atrofii [2]. U kobiet młodych zwilżenie pochwy pojawia się po 10–30 s od rozpoczęcia aktywności seksualnej, u kobiet po 50. roku życia czas ten wynosi 2–3 min. Spada również sama ilość produkowanego śluzu, a zmniejszona wilgotność pochwy sprzyja dyspareunii [3–5]. Po 60. roku życia zmniejsza się długość i szerokość pochwy, a jej ściany stają się cieńsze, bardziej gładkie, nabierają koloru raczej różowego w odróżnieniu do czerwonego, charakterystycznego dla młodszych kobiet. Pochwa skraca się i spada jej elastyczność. Atrofia nabłonka pochwy wiąże się z tendencją do powstawania w niej szczelin, a to w powiązaniu ze wzrostem pH pochwy, wynikającego z zaburzeń w wydzielaniu śluzu sprzyja stanom zapalnym nie tylko pochwy, ale również cewki i pęcherza moczowego [2, 6]. Piersi stają się mniejsze, mniejsze jest też ich obrzmienie w czasie podniecenia. Brodawka piersiowa staje się mniej wrażliwa na bodźce [1]. Hipoestrogenizm wpływa też na odczuwanie orgazmu, który może być...


View full text...