Do zadań lekarza rodzinnego w zakresie chorób oczu należy rozpoznanie wstępne, wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego w małych urazach i schorzeniach, udział w kontroli pacjentów leczonych przewlekle okulistycznie oraz profilaktyka schorzeń okulistycznych. Do najczęstszych schorzeń powierzchni oka należą: zespół suchego oka, dysfunkcja gruczołów powiekowych Meiboma, zapalenia brzegów powiek, zapalenia spojówek o różnej etiologii. Coraz częściej pacjenci z tymi schorzeniami szukają pomocy właśnie u lekarza pierwszego kontaktu. Dobry wywiad połączony z badaniem ostrości wzroku oraz podstawowe badanie przedmiotowe z reguły pozwalają na ustalenie rozpoznania i podjęcie decyzji o leczeniu lub pilnym skierowaniu do okulisty. Przy dobrej ostrości wzroku, prawidłowej reakcji źrenic na światło i przeziernej rogówce najczęściej mamy do czynienia z przypadkami, które nie wymagają pilnej konsultacji. W takich sytuacjach lekarz POZ powinien zalecić pacjentowi odpowiednią terapię. Rozpoznanie przyczyny dolegliwości powinno być podstawą wdrożenia właściwego leczenia miejscowego. Równie istotne jest zlecenie odpowiednich działań profilaktyczno-terapeutycznych, np. higieny okolic oczu i stosowania sztucznych łez bez konserwantów, które w terapii schorzeń powierzchni oka są podstawą i mają wpływ nie tylko na zwiększenie skuteczności leczenia, lecz także na poprawę komfortu pacjenta. W artykule zostały omówione najczęstsze schorzenia powierzchni oka wraz ze wskazówkami dotyczącymi podstawowej diagnostyki i zaleceń terapeutycznych oraz tego, kiedy należy kierować pacjenta na konsultację okulistyczną.