Zmęczenie, obok bólu, nudności i wymiotów, jest najczęstszym problemem pacjentek leczonych na raka piersi. Dotyczy dużej liczby chorych
i jest postrzegany, jako stan utrudniający codzienne funkcjonowanie. Mimo że większości pacjentek zgłasza zmęczenie, objaw ten jest
przez lekarzy pomijany, nierozpoznawany. W procesie leczenia dostępne są sposoby farmakologiczne zwalczania, jednak rola leków
w redukowaniu uczucia zmęczenia nie została jeszcze dokładnie zbadana. Istnieją standardy postępowania, które w znacznym stopniu zmniejszają
nasilenie zespołu zmęczenia. Edukacja, doradztwo, ćwiczenia fizyczne, racjonalne gospodarowanie energią oraz terapia snu i właściwe
odżywianie są rekomendowane jako właściwe postępowanie niefarmakologiczne w niwelowaniu zmęczenia. Celem pracy było przedstawienie
standardów postępowania w zespole zmęczenia nowotworowego i wskazanie roli pielęgniarki w tych działaniach.