Otępienia i zaburzenia depresyjne należą do najczęstszych i najważniejszych zaburzeń psychicznych w wieku podeszłym. Oba te stany mogą pogarszać jakość życia, codzienne funkcjonowanie, przebieg współwystępujących chorób somatycznych oraz zwiększać śmiertelność. Rozpoznanie może być trudne z uwagi na nakładanie się niektórych objawów i brak wyraźnego początku obu zaburzeń, ale niewątpliwie jest kluczowe ze względu na odmienną terapię, powikłania oraz rokowanie. W procesie diagnostycznym ważny jest szczegółowo zebrany wywiad od chorego, ale także od jego opiekuna w celu weryfikacji i zobiektywizowania podawanych informacji oraz uzyskania dodatkowych. Pomocne w diagnozie są proste i krótkie narzędzia do oceny objawów zaburzeń funkcji poznawczych i objawów depresyjnych. Właściwe postępowanie terapeutyczne poprawia codzienne funkcjonowanie oraz jakość życia zarówno pacjenta, jak i opiekuna.