Stefania Poznańska swoim życiem i twórczością niewątpliwie przyczyniła się do rozwoju nowoczesnego pielęgniarstwa w Polsce. Była
osobą zaangażowaną w tworzenie koncepcji procesu pielęgnowania, która rozwijała się na przestrzeni lat. Początkowo pielęgnowanie
ujmowane było jako aktywne współdziałanie między pielęgniarką a chorym, następnie jako proces międzyludzki o znaczeniu wychowawczym
i leczniczym. W dalszej kolejności proces pielęgnowania został zdefiniowany jako pomoc człowiekowi w zaspokajaniu podstawowych
potrzeb zdrowotnych biopsychospołecznych. Od początku zwracano uwagę na konieczność dostrzegania potrzeb podopiecznego
i podejmowania działań w oparciu o indywidualny plan opieki. Początkowo często używano pojęcia planu i procesu pielęgnacji, zastępowane
stopniowo określeniem plan i proces pielęgnowania. Na przestrzeni lat zmieniały się również etapy procesu pielęgnowania, których
obecnie najczęściej wyróżnia się pięć: gromadzenie danych, diagnoza pielęgniarska, planowanie, interwencje pielęgniarskie i ocenianie.
Problemy Pielęgniarstwa 2012; 20 (4): 546–552