Wstęp. Satysfakcja zawodowa pielęgniarek jest przedmiotem licznych badań, niewiele jednak wiadomo na temat satysfakcji zawodowej magistrów pielęgniarstwa.

Cel. Określenie przyczyn satysfakcji i braku satysfakcji zawodowej magistrów pielęgniarstwa na podstawie pytań otwartych oraz próba wykorzystania założeń hierarchicznej teorii potrzeb A. Maslowa w wyjaśnieniu wyników w tym obszarze.

Materiał i metody. Badania ankietowe przeprowadzono wśród 272 magistrów pielęgniarstwa zatrudnionych w placówkach opieki zdrowotnej Centralnej i Północno-Wschodniej Polski. Narzędziem badawczym był standaryzowany kwestionariusz ankiety uzupełniony o dwa pytania otwarte dotyczące powodów satysfakcji lub braku satysfakcji zawodowej. Przedmiotem niniejszej pracy była analiza treści odpowiedzi samodzielnie formułowanych przez respondentów.

Wyniki. Wszystkie odpowiedzi respondentów podzielono na pojedyncze jednostki, których łącznie ustalono 663, w tym 298 (45%) dotyczących satysfakcji oraz 365 (55%) dotyczących braku satysfakcji. Następnie, jednostki wypowiedzi pogrupowano w kategorie, które z kolei przypisano poszczególnym rodzajom potrzeb według teorii Maslowa.

Wnioski. Największym źródłem satysfakcji zawodowej magistrów pielęgniarstwa są czynniki dotyczące relacji interpersonalnych w pracy, co wiąże się z potrzebą przynależności. Główną przyczyną braku satysfakcji jest aspekt ekonomiczny, czyli poziom płac oraz czas na odpoczynek, co można powiązać z niepełnym zaspokojeniem niektórych potrzeb biologicznych.

Problemy Pielęgniarstwa 2014; 22 (1): 12–19