Wstęp. Radzenie sobie skoncentrowane na tworzeniu znaczeń, odgrywa ważną rolę w procesie adaptacji pacjenta do choroby zagrażającej zdrowiu lub choroby przewlekłej. Pielęgniarka podczas kontaktu z pacjentem może poznać jego myśli, zarówno ułatwiające, jak i utrudniające przebieg leczenia i rehabilitacji. Może również pobudzać u pacjenta procesy myślowe, powodując zmiany o charakterze rozwoju osobowego wbrew przeciwnościom losu.

Cel pracy. Wstępna charakterystyka psychometryczna narzędzia służącego do poznania procesów myślenia pacjenta, polegających na tworzeniu znaczeń choroby.

Materiał i metody. Grupę badaną stanowiło 89 pacjentów w trakcie leczenia neurologicznego, onkologicznego i chirurgicznego. Do badań wykorzystano Skalę Ruminacji oraz kwestionariusz sensu w życiu MLQ, skalę akceptacji choroby AIS oraz inwentarz wzrostu związanego z kryzysem choroby (PTGI).

Wyniki. Wyniki wstępnych badań ukazały wielorakie związki występujące pomiędzy ruminowaniem a akceptacją choroby i deklaracjami wzrostu osobowego oraz posiadaniem sensu w życiu i jego poszukiwaniem. Zaobserwowano, że intensywność ruminowania pozostaje pod wpływem wieku pacjenta oraz upływu czasu, jaki minął od zachorowania.

Wnioski. Skala Ruminacji jest narzędziem o zadowalającej rzetelności oraz trafności wewnętrznej. Analiza potwierdziła 6-czynnikową strukturę kwestionariusza. Narzędzie wymaga dalszych badań walidacyjnych.