Profilaktyczne szczepionki przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV) są unikalnymi na świecie preparatami stworzonymi
do ochrony przed rakiem szyjki macicy — drugim co do częstości występowania nowotworem złośliwym, stanowiącym główną
przyczynę zgonów kobiet z powodu wszystkich nowotworów na świecie. Chociaż dobrze zorganizowane programy wtórnej
profilaktyki polegające na cytologicznych badaniach przesiewowych pozwoliły na zmniejszenie umieralności z powodu tej choroby,
to wyniki w stosunku do potencjalnych możliwości pozostawiają wiele do życzenia. Zakażenie wirusem HPV jest zazwyczaj
krótkotrwałe i przemijające, jednak infekcja przetrwała, zwłaszcza typami wirusów o dużym potencjale onkogennym, wiąże się
ściśle z rozwojem raka szyjki macicy, a także zmian przednowotworowych. Obecnie istnieją na rynku dwie szczepionki profilaktyczne:
cztero- i dwuwalentna, których efektywność długoterminową potwierdzono w międzynarodowych, randomizowanych
badaniach klinicznych. Wykazano w nich 100-procentową skuteczność w zakresie zapobiegania zakażeniom HPV u kobiet seronegatywnych
przed rozpoczęciem cyklu szczepień. Zakłada się, że długoterminowe, potencjalne korzyści z zastosowania szczepień
przeciwko HPV będą polegały na zredukowaniu umieralności na raka szyjki macicy o około 70% za 15–20 lat. Ponadto nie bez
znaczenia jest zmniejszenie kosztownych procedur medycznych związanych z leczeniem przeciwnowotworowym i psychologicznych
skutków takiego postępowania wśród kobiet i ich bliskich.
Autorzy pracy są wolni od wszelkich finansowych związków z firmami, których produkty są przedmiotem artykułu