Słuch absolutny oznacza bezbłędne rozpoznawanie dźwięku bez konieczności odnoszenia się do dźwięku wzorcowego. Rodzinne występowanie tej właściwości sugeruje genetyczne uwarunkowanie z jednoczesnym niemendlowskim dziedziczeniem. Potwierdzają to badania zarówno populacyjne, jak i molekularne. Te ostatnie wskazują na regiony chromosomowe 8q24.21, a dalej 7q22.3, 8q21.11 i 9p21.3. Częstość występowania jest zróżnicowana etnicznie ze wskazaniem na narody Dalekiego Wschodu. Drugą zmienną stanowi wiek jako wartość malejąca. Wczesne podejmowanie nauki muzyki utrwala występowanie słuchu absolutnego. To ostatnie ustalenie wskazuje na łączne genetyczno-środowiskowe uwarunkowanie obecności słuchu absolutnego.