Wstęp. W okresie dzieciństwa i adolescencji niezwykle ważną rolę odgrywają właściwe sposoby radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Pełnią funkcję mechanizmów obronnych, które pozwalają zmniejszyć lub zniwelować negatywne skutki, jakie może nieść ze sobą stresujące wydarzenie.

Cel. Celem pracy była ocena sposobów radzenia sobie ze stresem badanej młodzieży gimnazjalnej zamieszkałej na wsi i w mieście.

Materiały i metody. Badania przeprowadzono w 2014 roku w dwóch szkołach zlokalizowanych na terenie województwa małopolskiego. Badana grupa liczyła 160 uczniów mieszkających w mieście i na wsi. W badaniach zastosowano metodę szacowania, narzędziem był arkusz Skali Jak Sobie Radzisz? (JSR) autorstwa Z. Juczyńskiego oraz N. Ogińskiej-Bulik.

Wyniki. Uczniowie będący mieszkańcami miast i wsi w trudnej sytuacji najczęściej stosowali strategię polegającą na „Aktywnym Radzeniu Sobie”. Badani gimnazjaliści, jako główne źródło stresu podawali „Problemy w szkole” oraz „Problemy z rówieśnikami”. Miejsce zamieszkania badanych nie wpływało na ich strategie sytuacyjnego i dyspozycyjnego radzenia sobie ze stresem.

Wnioski. Badani uczniowie wybierali aktywny model reakcji. Byli skoncentrowani na problemie, chcieli dokonać zmiany sytuacji, używając w tym celu własnych umiejętności i zasobów indywidualnych.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (2): 197–202