Wstęp. Domowa długoterminowa opieka pielęgniarska jest jedną z form świadczeń udzielanych w ramach opieki długoterminowej. Tego rodzaju świadczeniami, finansowanymi ze środków publicznych, mogą być objęci pacjenci, którzy w ocenie skalą Barthel otrzymali od 0 do 40 punktów i posiadają skierowanie od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

Cel. Celem pracy była ocena sprawności funkcjonalnej pacjentów objętych domową długoterminową opieką pielęgniarską.

Materiał i metody. Badaniami objęto 190 pacjentów domowej długoterminowej opieki pielęgniarskiej dwóch niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej w województwie śląskim. Badania przeprowadzono w okresie od marca do kwietnia 2013 roku. W badaniach zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, a narzędziami badawczymi były kwestionariusz wywiadu własnej konstrukcji oraz skala Barthel.

Wyniki. Badani pacjenci to osoby w wieku 44–100 lat. Średnia wieku badanych wynosiła 81,99 lat. Sprawność funkcjonalna osób badanych oceniana w skali Barthel średnio wynosiła 17 punktów. Prawie dwie trzecie badanych — 64,21%, to pacjenci z liczbą punktów w skali Barthel 0–20, wymagający dużego zakresu pomocy w wykonywaniu podstawowych czynności codziennych lub niezdolni do samoopieki. Pozostałe osoby — 35,79%, to pacjenci z liczbą punktów w skali Barthel 21–40, wymagający umiarkowanego zakresu pomocy. Pacjenci z zaburzeniami psychicznymi i chorobami układu nerwowego uzyskali najniższą punktację w skali Barthel.

Wnioski. Średnia wieku badanych pacjentów domowej długoterminowej opieki pielęgniarskiej to 81,99 lat. Poziom sprawności funkcjonalnej badanych osób nie był zależny od czynników, takich jak: wiek, płeć, miejsce zamieszkania, wykształcenie, źródło utrzymania oraz czas objęcia domową opieką długoterminową. Na poziom sprawności funkcjonalnej badanych miał wpływ rodzaj występującej choroby.

Problemy Pielęgniarstwa 2014; 22 (1): 42–51