Po 2002 r. w rezultacie upowszechnienia wyników dużego prospektywnego, badania z randomizacją Women’s Health Initiative (WHI) częstość stosowania menopauzalnej terapii hormonalnej (MTH) drastycznie się zmniejszyła. Wstępne rezultaty WHI podważyły wyniki wcześniej wykonanych badań obserwacyjnych wskazujących na ochronne działanie estrogenów na układ sercowo-naczyniowy, wykazując jednocześnie podwyższone ryzyko epizodów zatorowo-zakrzepowych oraz rozwoju raka piersi u kobiet stosujących estrogeny w połączeniu z progestagenami [1]. Obawa przed stosowaniem MTH została dodatkowo spotęgowana opublikowaniem wyników badania Million Women Study (MWS), które wykazało zwiększone ryzyko rozwoju raka gruczołu piersiowego wśród kobiet stosujących tę terapię [2]. Mimo że wiele spośród wyników badań WHI i MWS nie zostało potwierdzonych w późniejszych analizach o bardziej wiarygodnej metodyce, oba te badania odbiły się szerokim echem w mediach, co spowodowało znaczny spadek zaufania do MTH zarówno ze strony pacjentek, jak i lekarzy. Po opublikowaniu wyników badania WHI w 2002 r. w Stanach Zjednoczonych roczna liczba recept na preparaty dla kobiet w wieku menopauzalnym zawierające estrogeny spadła z 91 milionów w 2001 r. do 57 milionów w 2003 r. [3]. Również w Polsce zanotowano w ostatniej dekadzie znaczny spadek liczby pacjentek otrzymujących systemową MTH. Dzieje się tak mimo tego, że 11 lat po publikacji wyników badania WHI dla ogromnej rzeszy kobiet MTH nadal pozostaje najskuteczniejszym i relatywnie bezpiecznym sposobem likwidacji/łagodzenia objawów zależnego od wieku

hipogonadyzmu [4].

Wraz z załamaniem rynku MTH obserwuje się znaczny wzrost zainteresowania rolą fitoestrogenów jako alternatywy dla substytucyjnego leczenia estrogenami kobiet po menopauzie [5]. Fitoestrogeny stanowią liczną grupę polifenolowych, niesteroidowych substancji pochodzenia roślinnego, strukturalnie przypominających 17β-estradiol (E2). Dzięki temu strukturalnemu podobieństwu, substancje te mają zdolność wchodzenia w interakcję z receptorami estrogenowymi (ERa oraz ERβ) i wywierania działania agonistycznego bądź antagonistycznego w stosunku do tych receptorów poprzez receptorozależne szlaki sygnalizacyjne [6, 7]. Większość dostępnych dzisiaj produktów pochodzenia roślinnego zarejestrowanych do łagodzenia objawów menopauzalnych zawiera ekstrakty otrzymywane z soi, koniczyny czerwonej lub pluskwicy groniastej [8]. Skuteczność tych preparatów zależy od zdolności...


Pełna treść artykułu...