Liczba kobiet w okresie około- i pomenopauzalnym wynosi w Polsce ponad 8 mln. Poprawę jakości życia tej ogromnej rzeszy kobiet stawia sobie za cel medycyna menopauzy, której podstawowym zadaniem jest łagodzenie objawów zależnego od wieku hipogonadyzmu. Wśród kobiet w okresie szeroko pojętej menopauzy aż 75% odczuwa przynajmniej jeden z objawów będących następstwem niedoboru estrogenów. Jednymi z najczęstszych, a jednocześnie najbardziej dokuczliwych objawów menopauzalnych są symptomy będące konsekwencją atrofii pochwy (vaginal atrophy – VA) [1, 3, 4, 18].

Szacuje się, że wśród kobiet w okresie około- i pomenopauzalnym:

•27–55% cierpi na suchość pochwy,

•ponad 18% zgłasza podrażnienie, świąd, pieczenie sromu i pochwy,

•40–80% cierpi na dyspareunię i doświadcza związanego z tym spadku jakości życia seksualnego lub wręcz lęku przed współżyciem,

•11% stwierdza obecność nieprawidłowej wydzieliny pochwowej.

Systemowa terapia hormonalna wieku menopauzy, jakkolwiek jest wysoce skuteczna w łagodzeniu objawów o charakterze wazomotorycznym, nie zawsze skutecznie eliminuje objawy VA. Pomimo stosowania menopauzalnej terapii hormonalnej drogą doustną lub przezskórną 20–45% kobiet nadal zgłasza dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego. Takie pacjentki wymagają zastosowania dodatkowej strategii miejscowego łagodzenia tych objawów [1, 18].

Chociaż objawy VA znacząco pogarszają jakość życia, jedynie co czwarta kobieta ich doświadczająca poszukuje z tego powodu pomocy lekarskiej.

Objawy zmian zanikowych w pochwie dotyczą nie tylko kobiet w okresie okołomenopauzalnym. Na objaw suchości pochwy skarży się ok. 70% kobiet po terapii onkologicznej. Symptomy VA dotyczą również kobiet w połogu lub/i długotrwale karmiących piersią, pacjentek długotrwale stosujących antykoncepcję, a także kobiet po operacjach pochwowych [3, 16].

Również u niemałej liczby młodych zdrowych kobiet może wielokrotnie w ich życiu zaistnieć konieczność odtworzenia i utrzymania prawidłowej morfologii i funkcji nabłonka pochwy [3]. Sytuacje te najczęściej dotyczą kobiet:

•często stosujących antybiotykoterapię oraz leki dopochwowe,

•z odczynami alergicznymi na detergenty, bieliznę lub/i środki do higieny intymnej,

•nadużywające irygacji,

•szczególnie podatnych na urazy mechaniczne pochwy i sromu związane ze współżyciem,

...


Pełna treść artykułu...