Wstęp : Wskaźnik aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna (Crohn’s Disease Activity Index – CDAI) to typowy, ale niedostatecznie standaryzowany sposób szacowania ciężkości tej choroby. Również kliniczne znaczenie zwiększonego stężenia osoczowego białka C-reaktywnego (CRP) nie zostało ostatecznie ustalone w tej chorobie. Nie jest pewne, czy dwa wymienione wskaźniki niosą podobną informację kliniczną.
Cel : Zbadanie korelacji między stężeniem osoczowego CRP i wartością CDAI.
Materiał i metody : Stu czterdziestu sześciu kolejnych chorych (66 mężczyzn i 80 kobiet, średni wiek 37 ±12 lat) z pewnie ustalonym rozpoznaniem choroby Leśniowskiego-Crohna zostało włączonych do badania. Posługując się wcześniej ustalonym prokołem badania, u wszystkich chorych oznaczno przy przyjęciu stężenie osoczowe CRP i zebrano wszystkie niezbędne dane do obliczenia wskaźnika CDAI.
Wyniki : Nie stwierdzono istotnej statystycznie korelacji między stężeniem CRP i CDAI zarówno w całej badanej kohorcie, jak i w podgrupach wydzielonych na podstawie ciężkości choroby, lokalizacji choroby, stosowanego obecnie leczenia farmakologicznego, uprzedniego leczenia chirurgicznego oraz masy ciała.
Wnioski : Nie stwierdzono korelacji między osoczowym stężeniem CRP a wartością CDAI. Badane wskaźniki odzwierciedlają różne aspekty ciężkości choroby Leśniowskiego-Crohna.