Pandemia koronawirusa SARS-CoV-2 wywołującego chorobę COVID-19 nosi znamiona kryzysu katastroficznego, w którym na tle kryzysu globalnego obserwowane są indywidualne kryzysy emocjonalne. Jedną z grup narażonych na znaczne ryzyko ich wystąpienia są pracownicy medyczni, w tym pielęgniarki i pielęgniarze, a najsilniej – aktywni zawodowo w czasie pandemii. Działania zaradcze w tej grupie zawodowej podejmowane w krajach azjatyckich obejmują przede wszystkim strategie skoncentrowane na problemie. Są to zarazem strategie powszechnie uruchamiane przez polskie zespoły pielęgniarskie w przypadku trudnych sytuacji zawodowych. Umiejętność i możliwość ich uaktywnienia przez zespoły pielęgniarek i pielęgniarzy w dobie serii zachorowań epidemicznych będą stanowiły istotny wskaźnik konstruktywnego poradzenia sobie z kryzysem nie tylko w wymiarze indywidualnym, lecz także ogólnokrajowym, a wręcz ogólnoludzkim.