Wstęp. Wypalenie zawodowe, inaczej syndrom chronicznego zmęczenia, jest stanem fizycznego, emocjonalnego i umysłowego wyczerpania
spowodowanego pracą. Zjawisko to obserwuje się głównie u osób, które z racji wykonywanego zawodu są zaangażowane w interakcje
z drugim człowiekiem. Problem ten dotyczy w dużej mierze pracy pielęgniarki.

Cel pracy. Celem badań było stwierdzenie, czy sytuacja materialna rodziny, jej wielkość i wysokość zarobków pielęgniarek wpływają na
poziom wypalenia zawodowego pielęgniarek.

Materiał i metody. Grupę badaną stanowiły 252 pielęgniarki pracujące w 3 szpitalach na terenie Bydgoszczy. Narzędziem badawczym
była skala MBI (Maslach Burnout Inventory) Christiny Maslach.

Wyniki. Na podstawie przeprowadzonej analizy wyników badań wykazano, że wypalenie zawodowe w grupie pielęgniarek, które nie
posiadają dzieci, kształtowało się na poziomie 2,02 i było zdecydowanie najwyższe. W grupach pielęgniarek, które posiadały 1, 2, 3 i więcej
dzieci, poziom wypalenia wynosił odpowiednio 1,83, 1,82, 1,79. Stwierdzono także, że poziom wypalenia u aktywnych zawodowo pielęgniarek
był wyższy w grupach, w których respondentki deklarowały złą sytuację finansową swojej rodziny i wynosił 2,15. Natomiast
w grupach pielęgniarek, które deklarowały dobrą sytuację finansową ich rodzin, poziom ten wyniósł 1,54. Podobnie w grupach pielęgniarek,
których zarobki (wg ich własnej opinii) są bardzo niskie, wypalenie było na poziomie 2,38, a wśród respondentek oceniających zarobki
jako średnie wyniosło ono 1,62.

Wnioski. Wielkość i status materialny rodziny wpływają na poziom wypalenia zawodowego. Sytuacja finansowa w rodzinach pielęgniarek
wpływa na poziom wypalenia zawodowego. Występowanie syndromu wypalenia zawodowego u pielęgniarek jest zależne od wysokości
ich zarobków.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (4): 393-398