Zaburzenia połykania stanowią istotny problem opiekuńczy w opiece pielęgniarskiej. Mianem dysfagii określa się trudności z przesuwaniem
pokarmu z jamy ustnej do przełyku lub wzdłuż przełyku. Najczęściej zaburzenie to współtowarzyszy chorobom neurologicznym,
znacząco obniżając jakość życia chorych, bywa przyczyną groźnych dla życia powikłań, zwłaszcza ze strony układu oddechowego. Dysfagia
może manifestować się poprzez: krztuszenie się, kaszel, łzawienie, kichanie, odruchy wymiotne, uczucie zatrzymania pokarmu w przełyku,
rozpieranie, ból podczas przełykania. W procesie terapii i opieki, znaczącą rolę odgrywa modyfikacja diety, odpowiedni sprzęt do
karmienia, znajomość technik połykania, jak również ćwiczenia usprawniające mięśnie jamy ustnej, gardła i krtani oraz trening oddechowy.
W niniejszym artykule przedstawiono fizjologię procesu połykania, przyczyny i podział zaburzeń przyjmowania pokarmów oraz wskazówki
do właściwej opieki pielęgniarskiej.