Testowy program edukacyjny

Choroby sromu – diagnostyka i leczenie

1. Kobietom z liszajem twardzinowym sromu często towarzyszą choroby autoimmunologiczne, takie jak:

a) choroby tarczycy;

b) łysienie plackowate;

c) cukrzyca typu 1;

d) wszystkie wymienione.



2. Częstość rodzinnego występowania chorób o podłożu autoimmunologicznym u pacjentek z liszajem twardzinowym wynosi:

a) 10%;

b) 20%;

c) 30%;

d) 5%.



3. Wskaż zdanie prawdziwe:

a) śródnabłonkową neoplazję sromu rozpoznajemy na podstawie objawów klinicznych;

b) przy podejrzeniu śródnabłonkowej neoplazji sromu należy wykonać biopsję;

c) śródnabłonkowa neoplazja sromu jest rozpoznaniem histopatologicznym;

d) prawidłowe b i c.



4. W diagnostyce zapaleń skóry sromu powinno się oznaczyć w surowicy stężenie:

a) hormonu luteinizującego;

b) ferrytyny;

c) androstendionu;

d) hormonu folikulotropowego.



5. Najczęstszymi alergenami okolicy sromu są:

a) kosmetyki;

b) leki;

c) konserwanty;

d) wszystkie wymienione.



6. W leczeniu pierwszorzutowym liszaja twardzinowego stosuje się:

a) hydrokortyzon;

b) klobetazol;

c) flukonazol;

d) ekonazol.



7. Częstość nawrotów liszaja twardzinowego po zakończeniu leczenia w ciągu 4 lat wynosi:

a) 10%;

b) 20%;

c) 80%;

d) 5%.



8. Mechanizm działania inhibitorów kalcyneuryny polega na:

a) supresji odpowiedzi limfocytów T;

b) supresji odpowiedzi limfocytów B;

c) aktywacji odpowiedzi limfocytów T;

d) aktywacji odpowiedzi limfocytów B.



9. Lekiem drugiego rzutu w przebiegu liszaja twardzinowego jest:

a) hydrokortyzon;

b) takrolimus;

c) metotreksat;

d) taksol.



10. W leczeniu liszaja twardzinowego nie jest zalecane:

a) leczenie operacyjne;

b) leczenie...


Pełna treść artykułu...