W dobie rozwoju dzisiejszej medycyny oraz nauk przyrodniczych wydawałoby się, że nie istnieją choroby,
którym nie byłoby można zaradzić lub też zminimalizować następstwa ich rozwoju. Pomimo ogromnych postępów w tych dziedzinach, wciąż jednak istnieją schorzenia trudne do zdiagnozowania
i leczenia. Stąd też celowość podejmowania nowych działań systemowych w tym zakresie.

Etiologia oraz następstwa toksoplazmozy wrodzonej mają charakter wielopłaszczyznowy. Rozwój Toxoplasma
gondii u płodu może doprowadzić do jego wewnątrzmacicznego obumarcia. Wśród innych
następstw zakażenia wyróżnić należy rozwój: wodogłowia, małogłowia, zwapnień śródmózgowych.
W nieco lżejszych przypadkach toksoplazmoza objawia się w postaci łagodnych uszkodzeń, takich jak
zapalenie siatkówki, naczyniówki. Jest to zatem schorzenie o zróżnicowanym przebiegu, mogące ujawnić
się nawet po wielu latach od zakażenia pierwotnego.

Dlatego też bardzo ważnym problemem zdrowotnym każdej populacji jest nie tylko jej wczesne wykrywanie,
ale również prowadzenie szeroko zakrojonych działań z zakresu profilaktyki pierwszego
rzędu, a co za tym idzie, edukacji i badań diagnostycznych kobiet będących w wieku prokreacyjnym.

Celem pracy jest ukazanie nie tylko zagrożeń i następstw, jakie niesie za sobą toksoplazmoza wrodzona,
ale również zakresu podejmowanych działań diagnostycznych, a także potrzeb edukacyjnych kobiet
planujących potomstwo.