W artykule przedstawiono trzy przypadki pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii paranoidalnej (F20.0) i współwystępującym zespołem uzależnienia od kanabinoli (F12.2) oraz przegląd literatury z przykładami zastosowania kariprazyny w tej grupie klinicznej. Pacjenci wcześniej byli leczeni różnymi neuroleptykami, często nieskutecznie. Ostateczne wdrożenie kariprazyny skutkowało poprawą w zakresie objawów pozytywnych, negatywnych i funkcjonowania psychospołecznego. Artykuł zawiera omówienie mechanizmów działania kariprazyny, potencjału terapeutycznego wobec receptorów D3 oraz przegląd danych kazuistycznych i obserwacyjnych. Podkreślono konieczność zindywidualizowanego podejścia i integracji leczenia psychiatrycznego z terapią uzależnień.