W opracowaniu przedstawiono problem zakażeń układu moczowego wśród kobiet z punktu widzenia ginekologa-położnika.
Definicja, częstość występowania
Pod pojęciem zakażenia dróg moczowych lub – szerzej – zakażenia układu moczowego (ZUM) rozumie się obecność patogenów w układzie moczowym powyżej zwieracza pęcherza moczowego, klasyfikowaną w zależności od lokalizacji zmian, przebiegu klinicznego, obecności chorób albo obecności czynników sprzyjających występowaniu lub nawrotom choroby [1, 2]. Zakażenia dróg moczowych wśród kobiet stanowią, po grypie i infekcjach grypopodobnych, jedno z najczęstszych schorzeń [3]. Częstość występowania sięga rocznie w populacji kobiet blisko 15% [4]. Wśród kobiet z przebytą infekcją dróg moczowych nawrót dolegliwości związanych z zakażeniem pojawi się wcześniej niż po upływie 6 mies. u blisko 25–30% [5, 6].
Etiologia i patogeneza
W prawidłowych warunkach mocz znajdujący się w pęcherzu moczowym oraz w wyższych partiach układu moczowego jest jałowy [3]. W dystalnej części cewki moczowej mogą występować gronkowce niepatogenne, pałeczki pochwowe, paciorkowce niehemolizujące czy pałeczki mlekowe, które nie powodują zakażeń. Najczęstszym patogenem wywołującym zakażenie układu moczowego jest Escherichia coli [5, 7]. Escherichia coli jest najczęstszym czynnikiem etiologicznym niepowikłanego ZUM oraz jednym z najczęstszych, obok Klebsiella spp., powikłanych zakażeń układu moczowego. Podział zakażeń na powikłane i niepowikłane ma bardzo duże znaczenie kliniczne. Mianem niepowikłanego zakażenia układu moczowego określa się takie ZUM, w którym nie występuje przeszkoda w odpływie moczu ani inna choroba lub okoliczność upośledzająca zdolność obronną organizmu. Określenie powikłane stosuje się do stanów związanych z anatomiczną lub czynnościową przeszkodą w obrębie układu moczowego lub mających związek z innymi ogólnoustrojowymi chorobami wpływającymi na drogi moczowe i/lub upośledzającymi czynność układu immunologicznego [3]. Do zakażenia w układzie moczowym dochodzi przede wszystkim drogą wstępującą (ok. 98% przypadków), znacznie rzadziej drogą krwionośną lub drogami limfatycznymi [3]. Na powierzchni nabłonka wyściełającego drogi moczowe znajdują się receptory, które są specyficzne dla wypustek bakterii E. coli – fimbrii. Istnieją różne rodzaje fimbrii bakteryjnych, a tym samym występuje różna zdolność przylegania do komórek wyściełających drogi moczowe [2, 5, 7]. Zdolność adhezji...


Pełna treść artykułu...