Metodologia, na podstawie której tworzona ma być sieć szpitali, to swoiste kuriozum. Jej założenia – przedstawione przez PZH – zawierają takie absurdy, jak propozycję likwidacji części łóżek obserwacyjno-zakaźnych na Śląsku, czyli tam, gdzie jest ich najmniej, lub – ujawniając deficyt 1700 łóżek onkologicznych – stwierdzenie, że w niektórych województwach wskaźnik 0,6 łóżka na 10 tys. mieszkańców rzekomo zaspokaja połowę minimalnych potrzeb ludności na onkologiczną opiekę zdrowotną. Takich kwiatków w opracowaniu PZH jest o wiele więcej. Autor je ujawnia i poddaje miażdżącej krytyce.