Wstęp. Prace nad określeniem samodzielności pielęgniarek, możliwości podnoszenia kwalifikacji zawodowych i odpowiedzialnością zawodową
zaowocowały powstaniem licznych dokumentów legislacyjnych. Ich znajomość powinna stanowić jeden z elementów świadomego wykonywania zawodu pielęgniarki.

Cel pracy. Celami pracy były ocena znajomości prawa medycznego przez pielęgniarki czynne zawodowo oraz określenie wpływu wykształcenia na poziom posiadanej wiedzy.

Materiał i metody. Badaniami objęto 366 pielęgniarek pracujących w szpitalach wybranych miast Polski. Zastosowano sondaż diagnostyczny
z użyciem autorskiego kwestionariusza ankiet.

Wyniki. Średnia wieku ankietowanych wyniosła 36 lat, średnia długość stażu pracy — 14 lat. Najliczniejsza grupa pielęgniarek posiadała wykształcenie średnie (46,2%), studia pielęgniarskie na poziomie licencjackim ukończyło 30% badanych, natomiast tytuł magistra pielęgniarstwa posiadało 23,8% respondentek. Stwierdzono, że osoby, które ukończyły studia I stopnia, uzyskały znacznie więcej punktów niż
pielęgniarki z wykształceniem średnim lub magisterskim. Średnia liczba punktów, jaką uzyskały w badaniu ankietowym, wyniosła 27,0 ± 5,1 punktu (p < 0,05). Wśród personelu z wykształceniem średnim oraz wyższym magisterskim średnia ta była znacznie niższa i wyniosła 25,5 punktu.

Wnioski. 1. Bieżąca aktualizacja wiedzy, między innymi z zagadnień prawnych, realizowana przez pielęgniarki w czasie studiów pomostowych powoduje najlepsze przygotowanie badanych dotyczące znajomości aktów prawnych. 2. Niska znajomość zagadnień prawnych przez magistrów pielęgniarstwa może wynikać z różnych form kształcenia, w wyniku których pielęgniarki mogą uzyskać tytuł magistra, oraz długiego upływu czasu związanego z ukończeniem studiów. 3. Występuje konieczność stałego aktualizowania przez pielęgniarki wiedzy
z zakresu pielęgniarstwa przez uczestniczenie w różnych formach kształcenia i dokształcania.