Wstęp. Wypalenie zawodowe dotyczy osób silnie zaangażowanych emocjonalnie w swoją pracę i do takich osób należą pielęgniarki. Przyjmowanie odpowiedzialności za drugiego człowieka w jego potrzebach i cierpieniach jest podstawową powinnością moralną pielęgniarki. Empatia i zrozumienie, wysoka odpowiedzialność za wyniki swojej pracy oraz poczucie kontroli nad procesem leczenia to cechy pielęgniarki. Ciągła gotowość do niesienia pomocy może wytwarzać ogromne presje i być przyczyną stresu.

Cel. Celem pracy była ocena wypalenia zawodowego pielęgniarek pracujących w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Białej Podlaskiej.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono wśród pielęgniarek pracujących w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Białej Podlaskiej. W badaniach wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem standaryzowanego kwestionariusza wypalenia zawodowego MBI (Maslach Burnout Inventory) według Maslach. Udział w badaniu pielęgniarek był całkowicie dobrowolny i miał charakter anonimowy.

Wyniki. Średni poziom zagrożenia wypaleniem wynosi 47,7 pkt. przy odchyleniu standardowym 17,6 pkt. U co czwartej pielęgniarki stwierdzono: poziom wypalenia zawodowego nie niższy niż 61 pkt., wyczerpanie emocjonalne nie niższe jak 9 pkt., depersonalizację nie niższą niż 28 pkt., a poziom utraty poczucia dokonań osobistych nie niższy niż 35 pkt. Zdecydowana większość ankietowanych pielęgniarek — 60% ocenia poczucie wyczerpania emocjonalnego na poziomie niskim. Wysokie poczucie depersonalizacji pojawia się wśród 30,4% respondentek. Zaskakująco niekorzystnie wypada zmienna określająca poczucie dokonań osobistych. Aż 60% badanych pielęgniarek uznało, że nie zrealizowało zamierzonych celów.

Wnioski. Poziom zagrożenia wypaleniem zawodowym wśród pielęgniarek pracujących w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym oceniono na poziomie umiarkowanym.