Wstęp. Nadmierna masa ciała lub jej niedobór u kobiet ciężarnych stanowi obecnie poważny problem położniczy i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań dla matki i noworodka. Nadmierna masa urodzeniowa dziecka niesie ze sobą ryzyko wystąpienia nagłych stanów położniczych, z kolei niska masa urodzeniowa może stanowić ryzyko zaburzeń rozwojowych.

Cel. Celem pracy było ocena wpływu stanu odżywienia matki na wartość parametrów antropometrycznych noworodka.

Materiał i metody. Badaniami objęto grupę 247 kobiet wraz z ich nowonarodzonymi dziećmi. W badaniach zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, wykorzystując autorski kwestionariusz ankiety, oraz dokonano pomiarów antropometrycznych (BMI) kobiet i noworodków.

Wyniki i wnioski. Stwierdzono istotne statystycznie różnice w masie urodzeniowej noworodków w zależności od stanu odżywienia kobiet przed zajściem w ciąże. Dzieci matek z niedowagą miały istotnie statystycznie niższą masę urodzeniową (p = 0,0079) niż dzieci matek z prawidłową masą ciała oraz z nadwagą i otyłością. Wykazano również, że dzieci matek z niedowagą miały istotnie mniejszy (p < 0,0001) obwód główki niż to jest w przypadku dzieci matek z prawidłową masą ciała oraz z nadwagą i otyłością. W badanej grupie kobiet na podstawie przeprowadzonych badań wykazano istnienie związku pomiędzy wskaźnikiem masy ciała kobiet a parametrami antropometrycznymi noworodka. Matki z niedowagą rodzą dzieci z istotnie niższą masą urodzeniową niż dzieci matek z prawidłową masą ciała oraz z nadwagą i otyłością. Z kolei matki z nadwagą i otyłością rodzą noworodki o istotnie wyższej masie urodzeniowej niż to jest w przypadku matek z prawidłową masą ciała lub z niedowagą przed ciążą.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (4): 490–495