– Od wielu lat obserwuję stopniowy zanik myślenia systemowego o ochronie zdrowia, co było szczególnie widoczne w ostatnich kilku latach. Działania strukturalne zastępowane są doraźnymi, pozwalającymi uporać się z konkretnym, incydentalnie pojawiającym się problemem, a sposób, w jaki się go rozwiązuje, nie uwzględnia długofalowych skutków tych ad hoc podejmowanych decyzji – komentuje w „Menedżerze Zdrowia” Andrzej Sośnierz.