Chociaż pierwsza obserwacja dotycząca zaburzeń jelitowych połączonych ze zmianami morfologicznymi w jelitach została poczyniona przez sir Williama Oslera w 1892 r., to dopiero w ciągu ostatnich 10 lat przeprowadzono liczne prace wyjaś­niające przyczyny powstawania zespołu jelita drażliwego ( irritable bowel syndrome – IBS). Na szczególną uwagę zasługują infekcyjne przyczyny rozwoju IBS. Patogeny jelitowe, w tym szczególnie należące do rodziny Enterobacteriaceae , wywołują hiperplazję komórek enterochromafinowych, które odpowiadają za nadmierną sekrecję serotoniny, ta zaś odpowiada za powstawanie najczęściej obserwowanego objawu, czyli biegunek. Zjawisko to dotyczy szczególnie osób z genetycznie uwarunkowaną zmiennością w obrębie genów kodujących SERT (receptor dla zwrotnego wychwytu serotoniny). Rozpoznanie choroby wymaga często żmudnej i wnikliwej diagnostyki różnicowej, która powinna uwzględniać również choroby rozrostowe, szczególnie przewodu pokarmowego. W leczeniu poza dotychczas znanymi metodami terapeutycznymi (dieta, farmakoterapia) nie powinno się zapominać o profilaktyce infekcji jelitowych podczas podróży do miejsc o niskim standardzie sanitarnym.